image

اگر مردم امیدوار شدن و بعد ظهور رخ نداد؛ مردم بی دین نمیشن؟

سه شنبه ۰۲ اردیبهشت ۱۳۹۹ 0 0 کلام حق فیلم

بسم الله الرّحمن الرّحیم

موضوع: بیانات حجت الاسلام پناهیان در پاسخ به یک شبهه در مورد امیدوار کردن مردم به ظهور قریب الوقوع.

مدّت زمان: 04:40

اللهمّ عجّل لولیک الفرج

image

ایجاد امید در دل مردم

دوشنبه ۰۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

در همین محیط -محیط ملکوتی و مقدس- آنچنان سیطرۀ ظالمانۀ حکومت طاغوت، شدید بود که در زیر سایۀ علی بن موسی الرضا علیه السلام کسی جرأت نمی کرد از آرمان ائمۀ معصومین و از جهتگیری علی بن موسی الرضا علیه السلام سخن بگوید. مسجد گوهرشاد، این صحنین شریفین، این حرم مطهر، این دستگاه آستانه پایگاهی بود برای دشمنان اسلام و دشمنان علی بن موسی الرضا. در آن شبِ عاشورای تاریخی در سال 1357 که مردم ما بعد از راهپیمایی و اعلام برائت از طاغوت و پیروان طاغوت در این صحن بزرگ -صحن انقلاب- اجتماع کردند، بنده در اجتماع عظیم مردم در آن شب خطاب به علی بن موسی الرضا علیه السلام از این بزرگوار عذر خواهی کردم؛ گفتم من به عنوان یکی از افراد این شهر از شما معذرت می خواهم ای علی بن موسی الرضا که در زمان ما در مقابل بارگاه مقدس تو، دشمنان تو بر منبرها بالا رفته اند و معارف ضد اسلامی و ضد ولایت و ضد جهتگیری انبیاء بر زبان آورده اند و ذهنها و دل ها را گمراه و مأیوس کرده اند. آنچنان فضا گرفته بود در دوران اختناق، که هیچ امیدی در دلها نبود و کسانی که حرکت می کردند اگر چه امید قطعی به صدق وعدۀ الهی داشتند، اما هیچ یک از ظواهر نشان نمی داد و این امید را نمی بخشید که بتوانند اینها یک حرکت اساسی را انجام بدهند. اول کسی و بهترین و بزرگترین کسی که امید را در دلهای این مردم به وجود آورد و نور امید را تابان و مشتعل کرد، امام عزیز و بزرگوار ما بود. در عین شدت فشار و اختناق مردم را، به آینده ای روشن دعوت می کرد. و من فراموش نمی کنم آن کلماتی را که از زبان امام عزیزمان خارج شد؛ در آن روزی که دژخیمان طاغوت حمله کردند به مدرسۀ فیضیّه و فضا را پر کردند از خشونت قساوت آمیز و ددمنشانۀ خودشان، همۀ دل هل لرزان و خالی از امید و مردّد، در یک جملات کوتاهی در ظرف چند دقیقه امام عزیزمان صحبت هایی کردند که دل هل برافروخته شد از نور امید. نقش امید در گذشتۀ انفلاب یک نقش انکار ناپذیر است. علیرغم آن فشار و اختناق سیاه و شدید، آن کسانی که با معارف قرآنی آشنا بودند، آن کسانی که وعدۀ الهی را به نصرت مؤمنین و مستضعفین و مبارزین و صابرین می دانستند، اینها سعی کردند دل ها را پر از امید کنند و حرکت را ادامه بدهند و پیشوای این حرکت شخص امام بزرگوار و عزیز ما بود که دائماً با پیام و سخن خود و تعلیم حکمت آمیز خود دلها را با امید و رَجاء به لطف پروردگار محکم و استوار می کرد. در آن اختناق شدید این حرکت پانزده سال ادامه پیدا کرد.

منبع: کتاب مدح خورشید/گزیده ای از خاطرات رهبر معظم انقلاب دربارۀ شخصیت امام خمینی رحمة الله علیه. ص38
نویسنده: سید علی خامنه ای

image

امید و انس با خدا

جمعه ۲۷ دی ۱۳۹۸ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

راه این که آدم امید خود را بیشتر کند، پناه بردن به خداست. این است که با خدا بیشتر مأنوس شود. ما وقتی سمت خدا برویم، آثار و برکات و الطاف خدا برای ما ظاهر می شود. وقتی بنیامین در گرو حضرت یوسف قرار گرفت و حزن و غم و اندوه حضرت یعقوب علیه السلام اوج پیدا کرد، این جملۀ زیبا را گفت: «من غم و اندوهم را تنها به خدا می گویم و شکایت نزد او می برم! و از خدا چیزهایی می دانم که شما نمی دانید!» ما دو نوع شکایت داریم. یکی شکایت از خداست و دیگر شکایت به خدا. شکایت از خدا چیز ناپسندی است. این که آدم بنشیند و بگوید این خدا چنین و چنان کرده است.

منبع: کتاب امید به رحمت الهی/سلسله مباحث برنامه سمت خدا. "مایه های امید". ص38
نویسنده: حبیب الله فرحزاد

image

امید در شدت بلا

دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

وقتی حضرت یوسف علیه السلام بنیامین را به گرو گرفت، داغ حضرت یعقوب خیلی سنگین تر شد؛ چون دلخوشی او به بنیامین بود که پیش اوست. حضرت یوسف هم حیله ای زد و او را نگه داشت. اینجا دیگر اوج حزن و غم و اندوه برای حضرت یعقوب علیه السلام بود. با این که از شدت فراق یوسف آن قدر گریه کرد که نابینا شد و علاوه بر آن بنیامین را هم از دست داده بود، ولی در شدت ناامیدی، امیدوار بود. اینجا فرمود: «پسرانم! بروید و از یوسف و برادرش جست و جو کنید؛ و از رحمت خدا مأیوس نشوید که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می شوند!» فرمود: بروید از حضرت یوسف تحسس کنید. جملۀ تحسّس از مادۀ حس و احساس است. جملۀ زیبایی است. فرق آن با تجسّس یک نقطه بیشتر نیست. ان شاءالله همۀ ما اهل تحسّس باشیم نه اهل تجسّس. اهل احساس و حس و عاطفه باشیم. اهل جست و جوی بیجا نباشیم. تجسّس معمولاً در امور بد است. تجسّس در عیوب و نقص های دیگران است. بعضی مدام دنبال جاهای بد، یا آدم های بد، یا عیب جویی از دیگران هستند. در قرآن هم از تجسّس نهی شده است. اما تحسّس دقیقاً نقطۀ مقابل آن است. یعنی دنبال چیزهای خوب گشتن، دنبال ولیّ خدا، برنامه های خوب، جلسات خوب، رفقای خوب، کتاب خوب و دنبال هر برنامۀ زیبا و قشنگی بودن. فرمود: بروید تحسّس کنید. حضرت یوسف را بیابید. رَوح الله یعنی رحمت خدا. از رحمت خدا ناامید نباشید. کسی از رحمت خدا ناامید نمی شود، مگر اینکه کافر باشد. یعنی یأس در حدّ کفر به خداست. از کشتن انسان ها بالاتر است. چون می گویی: خدا دیگر قدرت ندارد مرا ببخشد. اگر یک ساعت بچۀ انسان دیر کند، اگر چند ساعت مفقود شود، اگر یک شبانه روز بچۀ کسی گم شود، چه حالی به سر او می آید؟! واقعاً درک نمی کنیم که به حضرت یعقوب علیه السلام چه گذشته است. چهل سال فراق. آن هم فراق کسی مثل یوسف که هم روحاً زیبا بوده و هم ظاهر او زیبا بوده است. جذابیّت و نور نبوّت در او بوده است. چهل سال گریه کرده است. جزء گریه کنندگان عالم شده است. بعضی ها هستند که اگر بچۀ آن ها چند سال گم شود، دیگر ناامید هستند. اما حضرت یعقوب علیه السلام چهل سال از فراق یوسف گریه کرد، ولی ناامیدی را به خود راه نداد. گفت: یوسف من پیدا می شود.

منبع: کتاب امید به رحمت الهی (سلسله مباحث برنامۀ سمت خدا). "مایه های امید". ص36.
مؤلف: حبیب الله فرحزاد

image

امید به آمرزش و رحمت الهی

چهارشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۸ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

همۀ ما می دانیم که خطاکاریم و گناه بسیار داریم، این همه نعمت های خدا را استفاده می کنیم؛ ولی نمی توانیم شکر آن را به جا بیاوریم، فقط یک سرمایه داریم و آن امید به رحمت الهی است که خود موجب فزونی رحمت و روزی و آمرزش است: 1- «إِنَّا نَطمَعُ أَن یَغفِرَلَنَا رَبُّنَا خَطاینا أَن أَوَّلَ المُؤمِنِینَ»؛ ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمان آورندگان بودیم!». 2- «لَئِن لَم یَرحَمنَا رَبُّنَا وَ یَغفِرلَنَا لَنَکُونَنَّ مِنَ الخاسِرِینَ»؛ «اگر پروردگارمان به ما رحم نکند، و ما را نیامرزد، به طور قطع از زیانکاران خواهیم بود!».

منبع: کتاب از خدا چه بخواهیم(دعاها و ذکرهای قرآنی). ص31
نویسنده: احمد سعیدی

image

امیدبخش ترین آیه

پنجشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۸ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

و نماز را در دو طرف روز و اوایل شب بپادار، زیرا بدرستی که کارهای نیکو همچو نماز، بدی ها را محو می کند، این فرمان، تذکّری است برای اهل ذکر. (سوره هود، آیه114).
*حضرت علی علیه السلام بر جمعی وارد شده و از آنها سؤال فرمود: آیا می دانید امیدبخش ترین آیۀ قرآن کدام است؟! هر کس به فراخور حال خویش آیه ای را عنوان کرد: *بعضی گفتند: آیۀ 48 سوره نساء است/ یعنی خداوند جز شرک، گناهان دیگر را می بخشد. *بعضی دیگر بر آن بودند که آیۀ 110 سوره نساء است/ یعنی هر کس که خلافکار و ظالم باشد ولی استغفار کند، خداوند را بخشنده و مهربان خواهد یافت. *عدّه ای اظهار داشتند که آیۀ 53 سوره زمر است/ یعنی ای بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید! از رحمت خدا مأیوس نشوید، زیرا او همۀ گناهان را می بخشد. *تعدادی هم به آیۀ 134 سوره آل عمران اظهار نظر داشتند/ یعنی کسانی که اگر کار زشتی انجام دادند و به خودشان ظلم کردند، یاد خدا می کنند و برای گناهان خویش استغفار می نمایند، و کیست جز خداوند که گناهان را ببخشد. بعد از اینکه حضرت نظرات آنان را شنید، فرمودند: از حبیبم رسول خدا صلّی الله و علیه و آله شنیدم که امیدبخش ترین آیه در قرآن آیۀ 114 سوره هود است. سپس پیامبر صلّی الله و علیه و آله ادامه داد: یا علی! سوگند به خداوندی که مرا بشیر و نذیر مردم مبعوث کرد، وقتی که انسان برای نماز وضو بگیرد، گناهانش ریخته می شود و زمانی که رو به قبله کند، پاک می شود. یا علی! مثال اقامه کننده نمازهای روزانه، مثل کسی است که هر روز پنج مرتبه در نهر آبی که جلوی منزل اوست، خود را شست و شو دهد.

منبع: کتاب دقایقی با قرآن/ بر اساس تفسیر نور. ص97.
نویسنده: محسن قرائتی.

image

خورشید امید

یکشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ 0 0 کلام حق تصویر

بسم الله الرحمن الرحیم

امام خامنه‌ای مد ظله العالی : «مسلمان با درسِ انتظار، تعلیم می‌گیرد که بن‌بستی در زندگی بشر نیست که باز نشود، وقتی در نهایتِ زندگیِ انسان، در مقابله‌ی با این حرکت ظالمانه، خورشیدِ فرج ظهورخواهدکرد، دربن بست‌های جاریِ زندگی هم همین فرج مورد انتظار است. این درسِ امید و انتظارِ واقعی به همه انسان‌هاست، لذا انتظارِ فرج را افضلِ اعمال دانسته‌اند، پس انتظار، یک عمل است، بی‌عملی نیست.» ۸۴/۶/۲۹

image

یأس و ناامیدی ممنوع!

چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرحمن الرحیم

انسان مأیوس واقعاً حالت بسته و دگمی پیدا می کند. نه حال عبادت دارد، نه حال توبه. نه حال دنیا دارد و نه حال آخرت. برخی افراد در حالت یأس به پایان خط و خودکُشی می رسند. بر این اساس، درِ ناامیدی و یأس را در مکتب ما به طور کلی بسته اند. فرموده اند: هیچ وقت از رحمت خدا ناامید نباشد. رحمت خدا بسیار گسترده است. امیر المؤمنین علیه السلام به فرزند بزرگوار خود، امام حسین علیه السلام در بیانی زیبا فرمودند: «فرزندم هیچ گاه گناهکار را ناامید نکن که بسیاری از گناهکاران حرفه ای عاقبت به خیر شده اند.» این قاعدۀ کلّی است. یعنی درِ رحمت را به روی او باز کن. او زمین خورده است. ما نباید بیشتر به زمینش بزنیم و او را خُرد کنیم. اعتکاف یعنی ثابت ماندن، اقامت بر یک کاری و یک محلّی. افرادی که در گناه معتکف شدند، یعنی در دام اعتیاد به گناه گرفتار شده اند. در دام بداخلاقی و در دام رذایل اخلاقی گرفتار شده اند. می فرماید: چه بسا عاقبت این ها به خیر می شود. یعنی نسیمی از لطف و عنایات و رحمت خدا به او می ورزد. خدا وسیله ای فراهم می کند و نوید و بشارت هایی به او می دهد و پایان کار او ختم به خیر می شود.

منبع: کتاب امید به رحمت الهی(سلسله مباحث برنامه سمت خدا)"مایه های امید". ص32/33
نویسنده: حبیب الله فرحزاد

image

خداشناس در سخت ترین شرایط به خدا امیدوار است

چهارشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۶ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرحمن الرحیم

علامه طباطبایی:
در ملت هایی که روح مادیت در آنها غلبه دارد، روز به روز انتحار و خودکشی زیادتر می شود و کسانی که همه دلبستگی شان به اسباب و علل حسی است، با کوچک ترین اوضاع نامساعد، از سعادت خود نومید شده، به زندگی خود خاتمه می دهد، ولی کسانی که از نعمت خداشناسی برخوردار هستند، هنگامی که خود را در کام مرگ هم مشاهده می کنند، نومیدی به خود راه نمی دهند و به این که خدای توانا و بینایی دارند، دلگرم و امیدوار می باشند. حضرت امام حسین علیه السلام در آخرین ساعات زندگی خود، که از هر سو هدف تیر و شمشیر دشمن بود، می فرمود:( تنها چیزی که این مصیبت ناگوار را بر من آسان می سازد، آن است که خدا را پیوسته ناظر اعمال خویش می بینم)

(بنده خاص،علی اکبری مزدآبادی،صفحه18)

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

image

نا امیدی رقبا

دوشنبه ۰۶ دی ۱۳۹۵ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرحمن الرحیم

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُوا خَائِبِينَ (سوره آل عمران، آیه127)
امدادهای الهی برای آن بود که کفار ریشه کن شوند یا ناکام و ناامید بازگردند.

شیوۀ مدیریت و اتخاذ سیاست ها، باید به نحوی باشد که دشمن و رقبا به ناامیدی کشیده شوند.

(سیصدنکته در مدیریت اسلامی(براساس تفسیر نور)، محسن قرائتی،صفحه 32)