منشأ نعمت و عذاب در بهشت و جهنم

دوشنبه ۰۸ شهریور ۱۴۰۰ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرحمن الرحیم

از قرآن کریم به خوبی استفاده می شود که نعمت های بهشت و عذاب های جهنم، ساخته و پرداختۀ خود انسان در دنیاست. هنگام ورود نیکوکاران به سرای ابدی خود در بهشت، ملائکه به آنان سلام می کنند و چنین خوشامد می گویند: «بخورید و بیاشامید، گوارایتان باد، این نعمت ها و بهشت را خودتان از قبل تهیه کرده اید». در مورد جهنمیان نیز، وقتی آنان را با غل و زنجیر به آتش جهنم می اندازند، نگهبان های جهنم خطاب به ایشان می گویند: «این عقوبت به خاطر کار و کردار پیشین شماست». آتش سوزان جهنم، سوختن های مکرر، زنجیرهای هفتاد متری، آب زقوم و... را خود در دنیا تهیه کرده اید. وقتی کسی در کار مردم گره بیاندازد، با اعمال خود دل مردم را بسوزاند، با استفاده از قدرت و موقیعت خویش، مردم را در مضیقۀ مادی و معنوی قرار دهد، همه و همه باعث ایجاد عذاب قیامت می گردد. خدای رحمان برای کسی عذاب دردناک و آتش سوزان نخواسته و تدارک ندیده است؛ بلکه بندگان ب اعمال زشت خود در دنیا، عذاب جهنم را تهیه کرده و از پیش فرستاده اند. هر چه از مرگ تا قیامت برای انسان رخ می دهد، ناشی از اعمال خود او است. عالم آخرت، عالم حَیَوان است و همه چیز در آن حیات دارد: «و زندگی حقیقی همانا در سرای آخرت است ای کاش می دانستند». بنابراین، بهشت و جهنم سخن می گویند. بهشت به بهشتیان تبریک و خوشامد می گوید و آتش جهنم به گنهکار میگوید: این آتش را خود فراهم ساخته ای، باید در آن بسوزی و بسازی! آتش جهنم از گناه و نافرمانی خداوند و اذیت و آزار بندگان او سرچشمه می گیرد. کسانی که زندگی را برای مردم سخت کنند، در کار مردم کارشکنی نمایند، دروغ بگویند، ریا کنند، تهمت بزنند، غیبت و شایعه پراکنی کنند و موجبات آزار دیگران را فراهم سازند، باید عذاب جهنم را بچشند و آتش سوزان آن را تحمل کنند. به تعبیر مثنوی که از قرآن و روایات گرفته است: آنچه می کاری همه روزه بنوش/آنچه می بافی همه روزه بپوش/این سخن های چو مار و کژدمت/مار و کژدم می شود گیرد دمت

منبع: کتاب مشق اخلاق4/برگرفته از آثار و گفتارهای اخلاقی حضرت آیت الله العظمی مظاهری. ص34
نویسنده: حسین مظاهری

منبع:

0 نظر

ارسال نظر