دیگر سازی

یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

شیعۀ دوران غیبت، تنها به خویش نمی اندیشد، تنها به هدایت خود و حفظ و نجات خود از ورطۀ گناه اهمیّت نمی دهد. او خود را در سرنوشت دیگران نیز سهیم می داند، در یاری رساندن به مردم، در دستگیری افتادگان، در بیدار سازی غافلان، در هدایت گمراهان، در ارشاد گناهکاران، خود را مسئول می شمارد. او تنها به این بسنده نمی کند که خود امام زمان علیه السلام را می شناسد، بلکه می کوشد تا دیگران نیز آن مولای حقیقی و پیشوای الهی را بشناسند. او تنها به این اکتفا نمی کند که خود بر مبنای صلاح و تقوی رفتار می کند، بلکه می کوشد تا دیگران را نیز اصلاح کند و به دار الامان تقوی رهنمون شان باشد. او تنها به این راضی نمی شود که خود در فراق یار بسوزد و در جستجوی آن چشمۀ حیات گریان باشد، بلکه می کوشد تا دیگران را نیز متوجه محبوب سازد و سوز اشتیاق را در جانشان پدید آورد و آنان را برای یاری او آماده سازد. «عزیز علیّ ان ابکیک و یخذلک الوری». «بر من دشوار است که بر تو گریان باشم اما دیگران تو را واگذارند». از نگاهی دیگر شیعۀ منتظِر آماده سازی زمینه برای ظهور را، وظیفۀ خویش می شمارد. برای زمینه سازی ظهور باید عِدّه و عُدّه فراهم کرد. فراهم آمدن نیروها و امکانات برای قیام جهانی حضرت مهدی علیه السلام تنها بسته به معجزه نیست. باید همت کرد، باید دیگران را با امام علیه السلام آشنا کرد، باید یار پرورید، باید این حجاب غیبت را که چهرۀ جهان افروز آخرین خورشید آسمان امامت و عصمت را پوشانده است، با آگاه سازی مردم و انگیزش ایمان و تعهد در انان برطرف ساخت. زیرا خود فرمود: «فما یحبسنا عنهم الّا ما یتصل بنا مما نکرهه و لا نؤثره منهم». «آنچه ما را از آنان پوشیده داشته است، چیزی نیست جز اخباری که از کارهای ناپسند و نکوهیده آنان به ما می رسد».

منبع: کتاب وظایف منتظران. ص38
مؤلّف: واحد تحقیقات مسجد جمکران

0 نظر

ارسال نظر