آیا علاقۀ مسلمانان به سرنوشت یکدیگر، سر چشمۀ امر به معروف و نهی از منکر است؟

سه شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرّحمن الرّحیم

مؤمنان نزدیک به یکدیگرند و به موجب این که با یکدیگر نزدیک اند، حامی و دوست و ناصر یکدیگرند و به سرنوشت هم علاقه مندند و در حقیقت به سرنوشت خود که یک واحد را تشکیل می دهند، علاقه می ورزند و لذا امر به معروف می کنند و یکدیگر را از منکر و زشتی ها باز می دارند. این دو عمل (امر به معروف و نهی از منکر) ناشی از وداد ایمانی است لذا این دو جمله -یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر- بلافاصله به دنبال بیان ولاء ایمانی مسلمانان واقع شده است. علاقه به سرنوشت اشخاص، از علاقه به خود آن ها سرچشمه می گیرد. پدری که به فرزندان خویش علاقه دارد، قهراً به سرنوشت و رفتار آنان نیز احساس علاقه می کند، اما ممکن است نسبت به فرزندان دیگران در خود احساسی نکند، چون نسبت به خود آن ها علاقه ای ندارد تا به سرنوشتشان نیز علاقه مند باشد.

منبع: کتاب یکصد و ده سؤال پیرامون امامت و ولایت از استاد مطهّری. ص13
گردآورنده: گروه تحقیق و تألیف ولیعصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف.

0 نظر

ارسال نظر