گناهان کبیره در کلام امام صادق علیه السلام

یکشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷ 0 0 کلام حق پیام

بسم الله الرحمن الرحیم

«عمروبن عبید» یکی از علمای اسلام، به حضور امام صادق علیه السلام آمد، سلام کرد و سپس این آیه را خواند: (الذین یجتنبون کبائر الاثم والفواحش). «نیکوکاران کسانی هستند که از گناهان بزرگ، و زشتی پرهیز می کننند.» سپس سکوت کرد و دنبال آیه را نخواند؛ امام صادق علیه السلام به او فرمودند: «چرا سکوت کردی؟!» او گفت: «دوست دارم، گناهان کبیره را از کتاب خداوند بدانم.» آنگاه امام صادق علیه السلام گناهان کبیره ای را که در قرآن آمده بیان نمودند: 1- بزرگترین گناهان کبیره، شرک به خداست؛ قرآن می فرماید: (وَ من یُشرک بِالله فَقد حَرَّم الله عَلَیهِ الجنّة).
«کسیکه برای خدا، شریک قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام می کند.» 2- ناامیدی از رحمت خدا؛ (انّه لا ییأس مِن روحِ الله الّا القوم الکافرون)
«هیچکس جز کافران از رحمت خدا، نومید نگردد.» 3- ایمنی از مکر(عذاب و مهلت) خدا؛ (فلا یامن من مکر الله الّا القوم الخاسرون). «از مکر خدا ایمن نشود، مگر مردم زیانکار.» 4- عقوق و آزار والدین؛ چنانچه قرآن از زبان عیسی علیه السلام می فرماید: (و برّاً بِوالدَتی و لَم یَجعَلنی جبّاراً شقیّاً).
«خدا دستور داده به مادرم نیکی کنم و مرا زور گوی تیره بخت قرار نداده است.»

منبع: کتاب گناه شناسی" گناه و اقسام آن". ص 15/16
نویسنده: محسن قرائتی تنظیم و نگارش: محمد محمدی اشتهاردی

Translate this post to english

0 نظر

ارسال نظر